YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİ Esas No: 2026/1395 Karar No: 2026/3802

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2023/667 E., 2025/1971 K.
DAVA TARİHİ: 22.06.2021
İLK DERECE MAHKEMESİ: Kuşadası 1. İş Mahkemesi
SAYISI: 2021/123 E., 2022/294 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket tarafından işletilen otel işyerinde 15.03.2016-03.03.2020 tarihleri arasında yiyecek içecek müdürü olarak çalıştığını, 03.03.2020 tarihinde kıdem tazminatı ödenerek işten ayrıldığını, davacının yiyecek içecek müdürlüğünün yanında idari işlere de baktığını, gece nöbeti ve nöbetçi müdür olarak iş yerinde çalışmasını sürdürdüğünü, son aldığı ücretin net 4.750,00 TL olduğunu, fazla çalışma yaptığı, genel tatil günlerinde çalıştığı hâlde karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalıdan herhangi bir alacağı kalmadığını, tüm alacaklarının kendisine banka aracılığıyla ödendiğini, davacının işyerinde müdür olarak görev yapmasından dolayı çalışma gün ve saatlerini kendisi belirlediğini, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücreti kendisine ödendiğinden, ayrıca fazla çalışma ve genel tatil ücretine hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanık beyalarından davacının departman müdürü olduğu, yanında çalışanların mesai saatlerini belirlese de kendi çalışma saatlerinin genel müdürler ve üst yöneticiler tarafından belirlendiği, kendisinin belirlemediği, davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, karşılığı ücretlerin ödediğinin ispatlanamadığı, tanık beyanlarına göre hesaplama yapıldığından davacının bazı günler izinli ve mazeretli olabileceği kanaatiyle %30 oranında indirim yapıldığı, dava zamanaşımının değerlendirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Alacakların zamanaşımına uğradığını,
2. Kısmen kabul kararına rağmen davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulduğunu,
3. Fazla çalışma saatlerinin gerçeği yansıtmadığını,
4. Prensip olarak fazla çalışma uygulanmadığını,
5. Görevi itibariyle çalışma saatlerini kendisi belirlediğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, zamanaşımı, davacının görevi itibarıyla mesai saatlerini kendisinin belirleyip belirlemediği, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı, alacakların ispatı ve vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Mahkemece, talep artırım dilekçesi ile artırılan fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarından indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen, hüküm fıkrasında davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.
Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,
2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
3. Davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının ilk cümlesinde yer alan "KABULÜ" ibaresi çıkartılarak yerine "KISMEN KABULÜ" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.