Avukat Mücahit Çelik

Dava ve Talep: Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olduğu aracın karıştığı kazada yaralanarak malul kaldığını, davalı sigorta şirketi tarafından kısmi ödeme yapılmışsa da gerçek zararı karşılamadığını belirterek geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah ile talebini artırmıştır.

Cevap: Davalı sigorta şirketi vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, maluliyet tazminatı ödenerek ibraname alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4.972,29 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; sigorta şirketince dava açılmadan önce ödenen bedelin yasal faiz ile güncellenerek poliçe limitinden düşülmesini hatalı bulmuştur. Dava öncesinde yapılan fiili ödeme tutarının (52.589,85 TL), kaza tarihindeki poliçe limitinden (60.000 TL) faiz güncellemesi yapılmaksızın doğrudan indirilmesi ve bakiye poliçe limitinin (7.410,15 TL) tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğini belirterek hükmü davacı yararına bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu aracın yaptığı kazada malul kalacak şekilde yaralandığını belirterek iş göremezlik tazminatı ve tedavi giderlerinin davalı zorunlu mali sorumluluk sigortasından tahsilini talep etmiştir.

Cevap: Davalı sigorta şirketi vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi davanın kabulü ile tazminatların dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar vermiştir.

Özel Daire Bozması ve Direnme Süreci: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, ruhsatta davacının da ortak malik göründüğünü, işleten sıfatının belirlenerek 2918 sayılı KTK m. 92 uyarınca teminat kapsamında kalıp kalmadığının araştırılması gerektiğini ve temerrüt faizinin sigortaya ihbar tarihinden 8 iş günü sonrası olması gerektiğini belirterek kararı bozmuştur. Mahkeme faiz hususuna uymuş, ancak davacının poliçenin tarafı olmayıp 3. kişi konumunda olduğu gerekçesiyle işleten araştırması yönünden direnme kararı vermiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı: Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, araç maliki olmanın işleten sıfatı yönünden karine teşkil ettiğini, taraf olmasa dahi davacının işleten sıfatına sahip bulunup bulunmadığının duraksamasız tespiti gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesinin direnme kararını bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacı vekili, müvekkilinin desteğinin kullandığı araca çarpan aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan davalı şirketten destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir.

Cevap: Davalı tarafın cevabı metinde yer almamaktadır; davalı vekili mahkemenin kararını temyiz etmiştir.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, uyuşmazlığın 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğuna ve görevsizlik kararı verilmesine hükmedilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; sigorta sözleşmesinin davacı ile davalı sigorta şirketi arasında yapılmadığını, taraflar arasında 6502 sayılı Kanun anlamında bir Tüketici ilişkisinin bulunmadığını belirtmiştir. Davanın 6102 sayılı TTK'da düzenlenen zorunlu mali sorumluluk sigortasından kaynaklandığını ve ticari dava niteliğinde olduğunu, bu nedenle görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu vurgulayarak Tüketici Mahkemesini görevli sayan İlk Derece Mahkemesinin kararını oy birliğiyle bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, murislerinin davalı sürücü idaresindeki aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek malik, kiracı ve sigorta şirketinden destekten yoksun kalma ve manevi tazminat talep etmiştir.

Cevap: Araç maliki şirket vekili, aracın uzun süreli kiralandığını, fiili hakimiyet ve işleten sıfatının kiracıda olduğunu belirterek husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, davanın kabulü ile maddi ve manevi tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; 2918 sayılı KTK m. 3 ve m. 85 uyarınca araç malikinin uzun süreli kiralama ile fiili hakimiyeti ve ekonomik yararlanmayı kiracıya devretmesi durumunda işleten sıfatının kalmayacağını belirtmiştir. Mahkemece kiralama sözleşmesi, ek protokoller, araç teslim durumu, vergi ve ticari defter kayıtları incelenerek malik şirketin işleten sıfatının devam edip etmediği belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasını eksik inceleme olarak değerlendirip kararı araç maliki şirket yararına bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, hafriyat döküm sahasında araç çarpması sonucu ölen desteğin anne, baba ve kardeşleri için maddi ve manevi tazminat ile defin gideri talep etmiştir.

Cevap: Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, olayın meydana geldiği yerin hafriyat alanı olması nedeniyle trafik kazası ve iş kazası sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesinin gerekmediğini, karayolu ile bağlantısı bulunan alanlarda gerçekleşen kazaların da bu kapsamda değerlendirileceğini vurgulamıştır. Mahkemece kaza yerinde trafik bilirkişisi eşliğinde keşif yapılarak alanın karayolu bağlantısının ve KTK kapsamında kalıp kalmadığının tespiti gerekirken eksik incelemeyle davanın reddedilmesini usul ve yasaya aykırı bularak kararı bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, anne için oğlunun ölümü sebebiyle destek tazminatı ve manevi tazminat, kızının yaralanması sebebiyle tedavi gideri, maluliyet ve manevi tazminat ile diğer çocuk lehine manevi tazminat talep etmiş; ıslah ile taleplerini artırmıştır.

Cevap: Davalılar davanın reddini, sigorta şirketi poliçe limiti ve kusur oranında sorumluluğu bulunduğunu savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek anne için maddi ve manevi tazminata, diğer çocuk için maluliyet, tedavi gideri ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; davacı annenin aynı kazada oğlunun ölümü ve kızının yaralanması sebebiyle talep ettiği manevi tazminatların ayrı ayrı hükme bağlanması gerekirken ayrım yapılmadan toplu karar verilmesini hatalı bulmuştur. Ayrıca tazminat miktarının az olduğunu ve kazaya karışan aracın otobüs (ticari araç) olması sebebiyle yasal faiz yerine avans faizine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararı davacılar yararına bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacı tarafça açılan istihkak davasında mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Cevap: Davalı alacaklı vekili karara karşı temyiz başvurusunda bulunmuştur.

İlk Derece Kararı: İcra Hukuk Mahkemesi istihkak davasının kabulüne karar vermiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; 2004 sayılı İİK m. 363 ve Ek m. 1 uyarınca 2012 yılında istihkak davalarında temyiz parasal sınırının 1.870,00 TL olduğunu, takip hukukuna dayalı istihkak davalarında dava değerinin alacak miktarı ile hacizli mal değerinden az olanı üzerinden belirleneceğini vurgulamıştır. Somut olayda hacizli mal değerinin 1.050,00 TL olması nedeniyle kararın kesin nitelikte bulunduğunu belirterek davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine oy birliğiyle karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, murislerinin yolcu olduğu aracın tek taraflı kaza yapması sonucu vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze giderlerinin davalı sigorta şirketinden tahsilini talep etmiş; bedel artırım dilekçesiyle talebini yükseltmiştir.

Cevap: Davalı vekili, cenaze giderlerinin teminat dışı olduğunu, kusur ve zarar yönünden bilirkişi raporu alınması gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, yolcu olan murislerin kusursuz olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile destekten yoksun kalma tazminatları ve 9.500 TL cenaze/defin giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; araçta taşıma sınırının üzerinde yolcu bulunması ve murislerin emniyet kemeri takıp takmadıklarının araştırılarak Borçlar Kanunu m. 44 uyarınca müterafik kusur indirimi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmemesini eksik inceleme olarak görmüştür. Ayrıca cenaze gideri hesaplanırken Müftülükten zorunlu masraflar sorulup makul tutar belirlenmesi gerekirken fahiş miktara hükmedilmesini hatalı bularak kararı bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, murislerinin yolcu olarak bulunduğu motosiklet ile davalılara ait kamyonun çarpışması sonucu vefat ettiğini belirterek eş ve çocuklar lehine maddi tazminat (sigorta tarafından ödenmesi üzerine konusuz kalmıştır) ile manevi tazminat talep etmiştir.

Cevap: Davalılar sürücünün kusuru olmadığını, bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, maddi tazminat konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına; manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı eş ve çocuk lehine 5.000'er TL, diğer çocuklar lehine 2.000'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, davalıların temyiz itirazlarını reddetmiştir. Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden ise; davacıların kazada kusursuz olan eş ve babalarını kaybettiklerini, Borçlar Kanunu m. 47 (TBK m. 56) uyarınca takdir edilen manevi tazminat miktarlarının duyulan acıyı ve çekilen sıkıntıyı hafifletecek düzeyde bulunmadığını, miktarların az olduğunu belirterek hükmün davacılar yararına bozulmasına oy birliğiyle karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, davalıların karıştığı kaza sonucu yayaya çarparak vefatına sebep olduğunu belirterek anne ve baba için maddi ve manevi tazminatın faiziyle tahsilini talep etmiş; ıslah ile tutarı yükseltmiştir.

Cevap: Davalılar kusura, zarara ve poliçe limitlerine itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, kusur oranları doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile anne ve baba için destekten yoksun kalma ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; vefat edenin 20 yaşında bekar olduğu gözetildiğinde, anne ve babaya ayrılacak destek payının bakiye yaşam süresince sabit %15 olarak değil, evleneceği ve çocuk sahibi olacağı dönemler varsayılarak kademeli olarak azaltılması gerektiğini belirtmiştir. Ayrıca manevi tazminat miktarlarının düşük olduğunu, AAÜT m. 10/4 uyarınca maddi ve manevi tazminatlar için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ve reddedilen manevi tazminat için davalı lehine verilen vekalet ücretinin davacı lehine hükmedilenden fazla olamayacağını (AAÜT m. 10/2) vurgulamıştır. Son olarak yargılama giderlerinin haklılık oranına göre paylaştırılması gerektiği gerekçeleriyle kararı bozmuştur.