Avukat Mücahit Çelik

Davacı Kadın Talebi: Davacı kadın vekili, nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Erkek Talebi: Davalı erkek vekili, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Gaziosmanpaşa 3. Aile Mahkemesi, boşanma davasının kabulü ile nafaka ve tazminat kalemlerine hükmetmiştir.

İstinaf Kararı: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi, tarafların istinaf başvurularını esastan reddetmiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise diğer temyiz itirazlarını reddetmiştir. Ancak SGK kayıtlarına göre kadının belirli süre çalışıp ayrıldığının anlaşıldığı, sürekli ve düzenli bir gelirinin bulunup bulunmadığı, bu gelirin kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı hususunda yetersiz araştırma yapıldığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZMUŞ, diğer kısımlarını ONAMIŞTIR.

Davacı-Davalı Kadın Talebi: Kadın vekili; karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının reddi, hükmedilen iştirak nafakası ve tazminatların miktarları ile kişisel ilişki süreleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı-Davacı Erkek Talebi: Erkek vekili; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, yargılama gideri, kişisel ilişki süreleri ve hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Karşılıklı boşanma davasının kabulüne, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına ve sair tazminat/nafaka kalemlerine karar verilmiştir.

İstinaf Kararı: Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadın vekilinin tüm, erkek vekilinin ise diğer temyiz itirazlarını reddetmiştir. Ancak kişisel ilişki düzenlemesinde çocuğun menfaatleri yanında babalık duygularının da tatmininin esas olduğu, tesis edilen kişisel ilişkinin yetersiz kaldığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını kaldırarak İlk Derece Mahkemesi hükmüne "her yıl yarıyıl tatilinin ilk pazartesi günü sabah saat 10.00'dan takip eden ilk pazar günü akşam saat 18.00'e kadar" ibaresini eklemek suretiyle kararı DÜZELTİLEREK ONAMIŞTIR.

Davacı Talebi: Davacı vekili, müvekkilinin babası olan murisin noter vasiyetnamesi ile müvekkilini mirasçılıktan çıkardığını, vasiyetnamede ailevi yükümlülüklerin yerine getirilmediği iddia edilmişse de bu hususa dayanak somut bir vakıa sunulmadığını, müvekkilinin murisle 26 yıl boyunca aynı evde yaşayıp evlatlık görevlerini yerine getirdiğini belirterek mirasçılıktan ıskatın iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı anne davayı kabul ettiğini beyan etmiştir. Davalı kardeş vekili ise davacının borçları nedeniyle murisi icra tehditleriyle baş başa bıraktığını, murisin bu borçları ödemek için mallarını satmak zorunda kaldığını, davacının murise bakmadığını ve aile huzurunu bozduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Kayseri 9. Asliye Hukuk Mahkemesi, muris ile davacının birlikte yaşadıklarını ve mirastan çıkarma sebebinin varlığının davalı tarafça ispatlanamadığını gerekçe göstererek davanın kabulüne, ölüme bağlı tasarrufun davacı mirasçının saklı payı dışında yerine getirilmesine karar vermiştir.

İstinaf Kararı: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi, taraf vekillerinin istinaf başvurularını esastan reddetmiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, davacının kendi borçlarını ödemeyerek murisi icra tehdidi altında bıraktığı, borçları ödeterek ekonomik zarara uğrattığı, murisi sık sık azarlayarak aile huzursuzluğuna sebep olduğu ve aynı evde yaşamanın bu tutumların affedildiği anlamına gelmediği gerekçesiyle TMK m. 510/2 uyarınca ıskatın haklı nedene dayandığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararını kaldırmış ve İlk Derece Mahkemesi kararını BOZMUŞTUR.

Davacı/Katılan Talebi: Katılan vekili, sanık hakkında temel cezanın üst hadden belirlenmesi ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğini belirterek verilen hükmü temyiz etmiştir.

Davalı/Sanık Savunması: Sanık müdafii, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme yapıldığını, suç vasfının bilinçli taksir kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini ve beraat kararı verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Bilecik 3. Asliye Ceza Mahkemesi, sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/2-a, 21/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

İstinaf Kararı: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, sanığın kalabalık ortamda birilerinin yaralanabileceğini öngörmesine rağmen eylemine devam ettiği, suç vasfının olası kastla yaralama olarak kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA oy çokluğuyla karar vermiştir. Karşı oy yazısında ise eylemin bilinçli taksir sınırları içinde kaldığı savunulmuştur.

Davacı Talebi: Davacı vekili, 01.03.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi uyarınca kiracı olan davalının ödediği aylık brüt 129.933,54 TL kira bedelinin emsallerin çok altında kaldığını ileri sürerek, 01.03.2023 tarihinde başlayacak yeni dönemden itibaren geçerli olmak üzere brüt kira bedelinin 57.566,46 TL artırılarak aylık 187.500,00 TL brüt olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı vekili, her kira döneminde yasal artışların düzenli yapıldığını, kiralananda yapılan dekorasyon faaliyetleri ile taşınmazın değerinin artırıldığını, talep edilen artış oranının hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Trabzon 3. Sulh Hukuk Mahkemesi, 10 yıllık kira süresi dikkate alındığında TBK'nın 344/3 maddesi uyarınca rayiç kira tespiti koşullarının oluştuğunu, bilirkişi heyeti tarafından belirlenen 224.070,39 TL brüt rayiç kira bedeli üzerinden %10 hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kanaatine varıldığını ve taleple bağlı kalınarak aylık brüt kira bedelinin 01.03.2023 tarihinden itibaren 187.500,00 TL olarak tespitine karar vermiştir.

İstinaf Kararı: Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi, 5 yıllık süre dolduğundan kira bedelinin hak ve nesafet kurallarına göre tespit edilmesinin, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmasının ve %10 eski kiracılık indiriminin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, hukuki ilişkinin ve ilgili kanun maddelerinin doğru uygulandığı, bilirkişi raporunun ve %10 oranındaki hakkaniyet indiriminin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını ONAMIŞTIR.

Davacı/İddia Makamı Talebi: Kamu davasında sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.

Davalı/Sanıklar Savunması: Sanıklar ve müdafiileri; meşru savunma koşullarının oluştuğunu, eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğunu, mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığını ve suç unsurlarının oluşmadığını belirterek beraat kararı verilmesini talep etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesi, bozma kararı sonrasında sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası tayin etmiş; 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesindeki kazanılmış hak kuralı gereğince cezaların 3 yıl 20 gün hapis cezası üzerinden infazına karar vermiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, suçta kullanılan aletlerin elverişliliği, atış mesafesi, hedef alınan vücut bölgeleri ve haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarını reddederek İlk Derece Mahkemesi kararını ONAMIŞTIR.

Davacı Talebi: Davacı vekili, müvekkilinin çekici ve dorsesi ile yük taşıdığı sırada davalı şirketin tesislerinde yükleme yapılırken davalı çalışanının dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu sol elinin paletle dorse demiri arasına sıkışarak ağır yaralandığını, iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 631.014,51 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı vekili, müvekkili şirketin ve çalışanının kusurunun bulunmadığını, davacının yükleme esnasında sürücü kabininde bulunması gerektiğini, iş sağlığı ve güvenliği talimatlarına uymadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: KDZ. Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi, adam çalıştıranın sorumluluğu kapsamında kusur ve hesap bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 631.014,51 TL maddi ve 17.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar vermiştir.

İstinaf Kararı: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi, taraf vekillerinin istinaf başvurularını esastan reddetmiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, denetime elverişli bilirkişi raporları doğrultusunda karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını ONAMIŞTIR.

Davacı Talebi: Davacı arsa sahibi, davalı yüklenici ile 21.09.2004 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, daha sonra düzenlenen adi ek sözleşmeler ile verilecek daire sayısının 3'e çıkarıldığını ve gecikilen süreler için kira ödenmesinin kararlaştırıldığını; buna rağmen bir dairenin teslim edilmediğini ve kira ödemelerinin yapılmadığını belirterek teslim edilmeyen dairen tapusunun iptali ile tesciline, mümkün olmaması halinde tazminat ile gecikme kiranın tahsiline ve verilen 29.000 Euro bedelli teminat senedinin bedelsizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı yüklenici, resmi şekilde yapılan 21.09.2004 tarihli sözleşmenin geçerli olduğunu, sonradan düzenlenen adi sözleşmelerin geçersiz bulunduğunu, davacının iki daireyi kayıtsız şartsız teslim aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece, resmi sözleşmeden sonra düzenlenen adi sözleşmelerin geçersiz olduğu gerekçesiyle tapu iptal tescil, tazminat ve kira alacağına ilişkin taleplerin reddine; teminat senedi yönünden ise davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Yargıtay Kararı: Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, taraflar arasındaki borçları ağırlaştıran ek adi sözleşmelerin geçersiz olduğuna ilişkin mahkeme kabulünü doğru bulmakla birlikte; resmi sözleşmede gecikme tazminatı kararlaştırılmamış olsa dahi arsa sahibinin en az aylık rayiç kira seviyesinde gecikme tazminatı isteyebileceğini belirtmiştir. Bu doğrultuda, teslimi geciken bağımsız bölümler için sözleşmeye göre teslim tarihinin belirlenip teslim anına kadar rayiç kira hesabının yaptırılması gerektiği gerekçesiyle kararı davacı yararına BOZMUŞTUR.

Süreç ve İnfaz Kararı: Adli para cezasından çevrilme hapis cezasını doğrudan açık ceza infaz kurumunda infaz etmekte iken firar eden hükümlü hakkında Ceza İnfaz Kurumu tarafından kapalı kuruma iade kararı verilmiş ve İnfaz Hakimliğinin onayına sunulmuştur.

İnfaz Hakimliği ve Ağır Ceza Mahkemesi Kararı: İzmir 1. İnfaz Hakimliği, adli para cezasından çevrilen hapis cezalarının infazına doğrudan açık cezaevinde başlandığını, doğrudan açığa gönderilenlerin kapalıya iade edileceğine dair açık hüküm bulunmadığını belirterek talebi reddetmiştir. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi de yapılan itirazı reddetmiştir.

Yargıtay Kararı: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, adli para cezasından dönüştürülüp doğrudan açık cezaevinde infaza başlanan hükümlülerin firar etmesi halinde kapalı cezaevine gönderileceğine dair mevzuatta açık bir hüküm bulunmadığını, ceza hukukunda sanık/hükümlü aleyhine kıyas yasağı ilkesinin geçerli olduğunu belirterek Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin REDDİNE karar vermiştir.

Davacı/Hükümlü Talebi: Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilmekte olan hükümlünün, başka bir suçtan tutuklanması üzerine kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesi gerekip gerekmediğine ilişkin talep değerlendirilmiştir.

Mahkeme Süreci ve İtiraz: İskenderun İnfaz Hakimliği, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine yer olmadığına karar vermiş; bu karara yapılan itiraz İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddedilmiştir. Adalet Bakanlığı kanun yararına bozma isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Kararı: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, 5275 sayılı Kanun'un 105/A-7 maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanırken CMK 100 uyarınca tutuklama kararı verilen hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmesi gerektiğini vurgulamıştır. İtirazın kabulü yerine reddedilmesini kanuna aykırı bularak İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararını BOZMUŞTUR.