Avukat Mücahit Çelik

Dava ve Talep: Davacı-karşı davalı kadın, TMK m. 162 (hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış), m. 163 (suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme) ve m. 166/1 (evlilik birliğinin temelinden sarsılması) maddelerine dayanarak terditli boşanma davası açmış; davalı-karşı davacı erkek ise TMK m. 166/1 uyarınca karşı boşanma davası açmıştır.

Cevap: Davalı-karşı davacı erkek, kadının davasının reddini ve kendi davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, kadının TMK m. 162 ve 163'e dayalı taleplerinin reddine; her iki tarafın TMK m. 166/1 uyarınca açtığı davaların kabulü ile boşanmalarına, velayet, nafaka ve tazminatlara karar verilmiştir. Ayrıca reddedilen TMK 162 ve 163 talepleri nedeniyle erkek lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Temyiz ve Karar Düzeltme / Yargıtay Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin ilk onama/bozma kararı sonrası davacı-karşı davalı kadının karar düzeltme başvurusu üzerine dosya yeniden incelenmiştir. Yargıtay; terditli açılan boşanma davasında TMK m. 166/1 uyarınca boşanma kararı verilerek kadının haklılığının ispatlandığını, bu nedenle reddedilen diğer terditli sebepler (TMK m. 162 ve 163) nedeniyle kadın aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilemeyeceğini vurgulamıştır. İlk temyiz incelemesindeki onama kararını bu yönüyle kaldırarak yerel mahkeme hükmünü vekalet ücreti bakımından bozmuştur.

Davacı-Karşı Davalı Erkek Talebi: Erkek vekili; kadının kötü alışkanlıkları olduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını belirterek TMK m. 166/1 uyarınca boşanmalarını ve velayetin kendisine verilmesini talep etmiştir[cite: 27].

Davalı-Karşı Davacı Kadın Talebi: Kadın vekili; erkeğin şiddet uyguladığını, evi terk ettiğini ve son olarak fiziksel şiddette bulunduğunu belirterek erkeğin davasının reddini, kendi davasının ise TMK m. 162 uyarınca pek kötü muamele ve onur kırıcı davranış sebebiyle kabulünü talep etmiştir[cite: 27].

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Silifke Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla); erkeğin davasını TMK m. 166/1 gereğince kabul etmiş, kadının davasını ise ceza dosyasına konu fiziki şiddet eylemlerine rağmen tarafların birlikte yaşamaya devam ettiği ve affettiği gerekçesiyle TMK m. 162 yönünden reddetmiştir[cite: 27].

Temyiz ve Direnme Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin kadının TMK m. 162 uyarınca davasının kabulü gerektiği yönündeki bozma kararına karşı İlk Derece Mahkemesi direnme kararı vermiştir[cite: 27].

Hukuk Genel Kurulu Kararı: Yargıtay Hukuk Genel Kurulu; erkeğin kadının saçını çekip boğazını sıkmak suretiyle fiziksel şiddet uygulamasının ve etrafta hakaret içerikli sözler söylemesinin TMK m. 162 anlamında onur kırıcı davranış teşkil ettiğini, kadının eşini affettiğine dair delil bulunmadığını belirterek Özel Daire bozma kararı doğrultusunda direnme kararını BOZMUŞTUR[cite: 27].

Dava Türü: Karşılıklı Boşanma, Tazminatlar, Nafaka ve Velayet Davası

Davacı (Erkek) Talebi: Erkek eş, haysiyetsiz hayat sürme ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebepleriyle boşanmaya karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (Kadın) Talebi: Kadın eş karşı dava açarak zina (TMK m. 161), onur kırıcı davranış (TMK m. 162), haysiyetsiz hayat sürme (TMK m. 163) ve evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) sebepleriyle boşanmaya, tazminat ve nafakaya karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece her iki davanın da evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166/1) sebebiyle kabulüne ve tazminatlara karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, erkeğin çok sayıda kadınla yatlarda ve barlarda cinsel ilişkide bulunduğunun sabit olduğunu, bu eylemlerin zina niteliğinde bulunduğunu; kadın davasını hem özel hem genel sebebe dayandırdığı için davanın sübut bulan zina (TMK m. 161) sebebiyle kabulü gerektiğini belirtmiştir. Karar sonucu itibarıyla doğru olduğundan HUMK m. 438/son uyarınca kadının davasındaki boşanma sebebinin "Zina" olarak DEĞİŞTİRİLEREK ONANMASINA karar verilmiştir.

Dava Türü: Karşılıklı Boşanma Davası (Münhasıran Özel Sebeplere Dayalı)

Davacı (Erkek) Talebi: Erkek eş, zina (TMK m. 161), pek kötü davranış/hayata kast (TMK m. 162) ve haysiyetsiz hayat sürme (TMK m. 163) özel sebeplerine dayanarak boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (Kadın) Talebi: Kadın eş karşı boşanma davası açarak davanın kabulünü savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece kadının davasının reddine, erkeğin davasının ise genel boşanma sebebi (TMK m. 166/1) çerçevesinde kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadının temyizini reddetmiş; erkek yönünden ise erkeğin genel sebebe (TMK m. 166/1) dayalı bir talebi bulunmadığını, HMK m. 26/1 uyarınca hâkimin taleple bağlı olduğunu vurgulamıştır. Zina (TMK m. 161) özel sebebi yönünden hiçbir değerlendirme yapılmaksızın genel sebepten karar verilmesini usul ve yasaya aykırı bularak erkeğin davasını BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Zina, Onur Kırıcı Davranış ve Evlilik Birliğinin Sarsılması Nedenlerine Dayalı Karşılıklı Boşanma Davası

Davacı-Karşı Davalı Talebi: Kadın eş, zina (TMK m. 161) ve evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) sebepleriyle boşanma kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı-Karşı Davacı Talebi: Erkek eş, onur kırıcı davranış (TMK m. 162) ve evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) sebepleriyle boşanma kararı verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece; tarafların yurt dışı tatiline giderek aynı odada kalmaları sebebiyle önceki olayları affettikleri gerekçesiyle zina ve onur kırıcı davranışa dayalı davaların reddine; diğer yandan güven sarsıcı davranışlar ve ağır hakaretler sebebiyle tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, mahkemenin hem tarafların birbirini affettiği gerekçesiyle özel boşanma davalarını reddetip hem de aynı davranışlara dayanarak tarafları eşit kusurlu sayıp genel sebepten boşanmaya karar vermesini çelişkili bulmuştur. Anayasa m. 141/3 ve HMK m. 297 gereğince kararın somut ve çelişkisiz gerekçelendirilmesi gerektiğini belirterek hükmü sırf bu gerekçe çelişkisi sebebiyle BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Zina, Pek Fena Muamele ve Şiddetli Geçimsizlik Nedeniyle Boşanma Davası

Davacı Talebi: Davacı kadın, eşinin başka kadınlarla birlikte yaşadığını ve çocukları olduğunu belirterek zina (TMK m. 161), pek fena muamele (TMK m. 162) ve geçimsizlik (TMK m. 166) sebepleriyle boşanmaya karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı koca davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece TMK 166/1-2 maddesi gereğince boşanmaya karar verilmiş, hak düşürücü süre geçtiği gerekçesiyle zina ve pek fena muamele nedenlerine dayalı davaların reddine karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, pek fena muamele davasının reddini onamış; ancak zina davası yönünden kocanın iki ayrı kadınla karı-koca gibi birlikte yaşamasının devamlılık arz ettiğini, süre gelen zina eylemlerinde 6 aylık hak düşürücü sürenin son eylem tarihinden başlayacağını belirterek davanın süresinde açıldığı gerekçesiyle zina davasının reddini usule aykırı bularak kararı BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Artık Değere Katılma Alacağı

Davacı Talebi: Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilen mallar nedeniyle 55.000,00 TL katılma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı vekili, malların kendi kazancı ile alındığını ve TMK 236/2 maddesi gereğince davacının katılma alacağı alamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece, boşanma davasının davacının ağır kusuru nedeniyle sonuçlandığı gerekçesiyle TMK 236/2 maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 8. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, TMK 236/2 maddesindeki katılma alacağının azaltılması veya kaldırılması kuralının sadece Zina (TMK m. 161) veya Hayata Kast (TMK m. 162) nedeniyle verilen boşanma kararlarında uygulanabileceğini, temelden sarsılma veya haysiyetsiz hayat sürme gerekçeli boşanmalarda bu maddenin uygulanamayacağını belirterek kararı BOZMUŞTUR.