Davacı Talebi: Davacı vekili; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede alt işveren bünyesinde veri elemanı ve kayıt personeli olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle sonlandırdığını, asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu belirterek kıdem tazminatı, ücret, ilave tediye, ulusal bayram ve genel tatil (UBGT), döner sermaye payı, fark ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, ihale makamı olduklarını, asıl işveren sıfatlarının bulunmadığını ve husumet yokluğundan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece ve İstinaf Süreci: İlk Derece Mahkemesince; muvazaa iddiası kabul edilerek davanın kısmen kabulüne, kıdem tazminatı, eksik/fark ücret, ilave tediye, döner sermaye ve UBGT alacaklarının tahsiline, fazla çalışma alacağının ise reddine karar verilmiştir. Davalı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi; tanıkların davacının sadece nöbetçi olduğu UBGT günlerinde çalıştığını beyan etmesi karşısında, nöbet listeleri ve işe giriş kayıtları getirtilmeden soyut tanık beyanlarıyla tüm UBGT günlerinde çalışıldığının kabul edilmesinin eksik inceleme olduğunu belirtmiştir. Ayrıca davanın kısmen kabul edilmiş olması nedeniyle 7036 sayılı Kanun m. 3/14 ve HMK m. 326/2 uyarınca arabuluculuk yargılama giderinin haklılık oranına göre paylaştırılması gerekirken tamamının davalıya yüklenmesini hatalı bularak Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA oy birliğiyle karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacı-davalı kadın vekili; davalı erkeğin psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, başka kadınlarla sadakatsizlik eylemlerinde bulunduğunu, farklı tarihlerde otellerde başka bir kadınla konukladığının tespit edildiğini ileri sürerek TMK m. 161 (Zina) olmadığı takdirde TMK m. 166/1 (Evlilik birliğinin temelinden sarsılması) uyarınca tarafların boşanmalarına, velayete, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, 150.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminata ve ziynet eşyası alacağına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Cevap ve Savunma: Davalı-davacı erkek vekili; iddiaların gerçek dışı olduğunu, delillerin hukuka aykırı kurgulandığını savunarak asıl davanın reddini; TMK m. 166/1 uyarınca karşı boşanma davasının kabulü ile 100.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi tazminat ödenmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: İlk Derece Mahkemesince; erkeğin cinsel partner arama sitesine üye olması, başka bir kadınla otel odasında geceyi geçirmesinin sabit olması nedeniyle zinanın ispatlandığı kabul edilerek erkeğin tam kusurlu olduğuna, kadının TMK m. 161 uyarınca zina sebebiyle boşanma davasının kabulüne, erkeğin karşı davasının ve kadının ziynet alacağı davasının reddine, kadın lehine 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminat ile çocuk lehine iştirak nafakasına karar verilmiştir.

İstinaf Kararı: Bölge Adliye Mahkemesince; kadının tazminatlara yasal faiz uygulanması ve nafaka/tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek kadın lehine hükmedilen maddi tazminat 40.000,00 TL'ye, manevi tazminat 40.000,00 TL'ye çıkartılmış ve boşanmanın kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, ortak çocuk lehine iştirak nafakasının aylık 1.000,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş; sair istinaf talepleri reddedilmiştir.

Temyiz ve Yargıtay Kararı: Davalı-davacı erkek vekilinin temyiz incelemesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle kararın ONANMASINA oy birliğiyle karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacı erkek vekili; davalının ortak konuttan ayrılıp kızının evine gittiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, küfür, hakaret ve tehdit ettiğini ileri sürerek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Davalı kadın vekili; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin müvekkiline küfür ettiğini, fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını savunarak davanın reddini; aksi halde aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminat verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece, davacı erkeğin eşini az yakıt parası ödemek amacıyla kızının yanına gönderdiği, harçlık vermediği ve fiziksel şiddet uyguladığı, birliğin sarsılmasında tam kusurlu olduğu, kadının bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Kararı: Bölge Adliye Mahkemesi, kadının da evden ayrılması ve küfretmesi sebebiyle tarafların eşit kusurlu olduğunu kabul ederek erkeğin istinaf başvurusunu kabul etmiş, boşanmaya, tazminat taleplerinin reddine ve kadın lehine aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına karar vermiştir.

Temyiz ve Yargıtay Kararı: Taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasının tamamen davacı erkeğin tutum ve davranışlarından kaynaklandığını, davalı kadına yüklenen kusurların soyut iddialardan ibaret olup ispatlanamadığını tespit etmiştir. Tamamen kusurlu olan eşin kendi kusuruna dayanarak boşanma hükmü elde edemeyeceği ilkesi uyarınca, davanın reddi gerekirken kabul edilmesini usul ve kanuna aykırı bularak Bölge Adliye Mahkemesi kararını BOZMUŞTUR.

Dava ve Talep: Davacı-karşı davalı erkek boşanma ile 175.000,00 TL maddi ve manevi tazminat talep etmiş; davalı-karşı davacı kadın ise boşanmanın yanı sıra harçlandırdığı dilekçesi ile 70.000,00 TL değerinde ziynet eşyası alacağı talebinde bulunmuştur.

Cevap ve Savunma: Taraflar karşılıklı davaların reddini savunmuşlardır.

Bozma Süreci ve Mahkeme Kararı: Mahkemece ziynet alacağı davası yönünden 50.924,00 TL'lik kısmın kabulüne karar verilmiş, ancak reddedilen miktar üzerinden erkek lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Temyiz üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, ziynet talebinin 19.076,00 TL miktarında kısmen reddedildiğini ve reddedilen bu miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince erkek lehine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirterek kararı bozmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak erkek lehine 9.200,00 TL vekalet ücreti verilmiştir.

Karar Düzeltme ve Sonuç: Davalı-karşı davacı kadının vekalet ücreti yönünden karar düzeltme talebinde bulunması üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, karar düzeltme isteminin HUMK m. 440 şartlarını taşımadığı gerekçesiyle REDDİNE karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacı-karşı davalı erkek; eşinin her tartışmada kendisini aşağıladığını, çocuklarının olmaması üzerine 'senden boşanır başkasından çocuk yaparım, erkekliği yok diyeceğim' şeklinde tehdit ve hakaret mesajları attığını ileri sürerek boşanma ve 30.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir. Davalı-karşı davacı kadın ise; erkeğin kendisini boyu ve kilosu sebebiyle aşağıladığını, 'ayı gibi oldun' diyerek rencide ettiğini, şiddet uyguladığını ve harçlık vermediğini savunarak asıl davanın reddini, karşı davanın kabulü ile boşanma, aylık 750,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 300.000,00 TL maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Taraflar karşılıklı olarak diğer tarafın davasının reddini ve kendi davalarının kabulünü savunmuşlardır.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, erkeğin eşinin fiziksel özelliklerini küçümsemesi, çocuk tedavisinde destek olmaması ve birlik görevlerini ihlal etmesi sebebiyle ağır kusurlu; kadının ise aşağılayıcı söylemleri sebebiyle az kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına, kadın yararına 20.000,00 TL tazminata karar verilmiş; kadın çalışması sebebiyle yoksulluk nafakası reddedilmiştir.

İstinaf ve Temyiz / Yargıtay Kararı: Taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, kadının tazminat miktarlarını artırarak kadın lehine 30.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Davacı-karşı davalı erkeğin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararını usul ve kanuna uygun bularak kararın ONANMASINA karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacı-karşı davalı kadın, TMK m. 162 (hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış), m. 163 (suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme) ve m. 166/1 (evlilik birliğinin temelinden sarsılması) maddelerine dayanarak terditli boşanma davası açmış; davalı-karşı davacı erkek ise TMK m. 166/1 uyarınca karşı boşanma davası açmıştır.

Cevap: Davalı-karşı davacı erkek, kadının davasının reddini ve kendi davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, kadının TMK m. 162 ve 163'e dayalı taleplerinin reddine; her iki tarafın TMK m. 166/1 uyarınca açtığı davaların kabulü ile boşanmalarına, velayet, nafaka ve tazminatlara karar verilmiştir. Ayrıca reddedilen TMK 162 ve 163 talepleri nedeniyle erkek lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Temyiz ve Karar Düzeltme / Yargıtay Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin ilk onama/bozma kararı sonrası davacı-karşı davalı kadının karar düzeltme başvurusu üzerine dosya yeniden incelenmiştir. Yargıtay; terditli açılan boşanma davasında TMK m. 166/1 uyarınca boşanma kararı verilerek kadının haklılığının ispatlandığını, bu nedenle reddedilen diğer terditli sebepler (TMK m. 162 ve 163) nedeniyle kadın aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilemeyeceğini vurgulamıştır. İlk temyiz incelemesindeki onama kararını bu yönüyle kaldırarak yerel mahkeme hükmünü vekalet ücreti bakımından bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, davalıların karıştığı kaza sonucu yayaya çarparak vefatına sebep olduğunu belirterek anne ve baba için maddi ve manevi tazminatın faiziyle tahsilini talep etmiş; ıslah ile tutarı yükseltmiştir.

Cevap: Davalılar kusura, zarara ve poliçe limitlerine itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, kusur oranları doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile anne ve baba için destekten yoksun kalma ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; vefat edenin 20 yaşında bekar olduğu gözetildiğinde, anne ve babaya ayrılacak destek payının bakiye yaşam süresince sabit %15 olarak değil, evleneceği ve çocuk sahibi olacağı dönemler varsayılarak kademeli olarak azaltılması gerektiğini belirtmiştir. Ayrıca manevi tazminat miktarlarının düşük olduğunu, AAÜT m. 10/4 uyarınca maddi ve manevi tazminatlar için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ve reddedilen manevi tazminat için davalı lehine verilen vekalet ücretinin davacı lehine hükmedilenden fazla olamayacağını (AAÜT m. 10/2) vurgulamıştır. Son olarak yargılama giderlerinin haklılık oranına göre paylaştırılması gerektiği gerekçeleriyle kararı bozmuştur.

Davacı Talebi: Davacı kadın vekili; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, kesinleşen boşanma protokolü gereğince taşınmazın kendisine devredilmesi gerektiğini belirterek davalı adına kayıtlı taşınmazın 1/2 hissesinin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir[cite: 36].

Davalı Cevabı: Davalı erkek vekili; konut kredisinin devam ettiğini, kredi bedelinin düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur[cite: 36].

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Kahramankazan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi; anlaşmalı boşanma protokolüne dayanarak davanın kabulü ile taşınmazın 1/2 hissesinin tapu kaydının iptali ve davacı adına tesciline karar vermiştir[cite: 36].

İstinaf Kararı: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi; davalı tarafın istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir[cite: 36].

Temyiz Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; davanın esasına ilişkin temyiz itirazlarını reddetmiş; ancak anlaşmalı boşanma protokolüne dayalı tapu iptal ve tescil davalarının maktu harca tabi olduğunu, bu nedenle davacı lehine nispi değil maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararı bu yönden DÜZELTİLEREK ONAMIŞTIR[cite: 36].

Davacı-Karşı Davalı Kadın Talebi: Kadın vekili; erkeğin fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, düğün günü alınan ziynetlerinin iade edilmediğini belirterek boşanmalarına, velayete, maddi-manevi tazminata, tedbir ve yoksulluk nafakasına, ayrıca ziynet eşyalarının aynen iadesine veya bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir[cite: 26].

Davalı-Karşı Davacı Erkek Cevabı: Erkek vekili; iddiaları reddederek kadının hakaret ettiğini, ev işleriyle ilgilenmediğini, ziynet eşyalarını yanına alarak evden ayrıldığını savunmuş; boşanma, velayet ve tazminat talepli karşı dava açmıştır[cite: 26].

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Sivas 1. Aile Mahkemesi; tarafları eşit kusurlu kabul ederek her iki boşanma davasının kabulüne, velayetin anneye verilmesine, tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri ile ispatlanamayan ziynet alacağı davasının reddine karar vermiştir[cite: 26]. Ek kararla erkek lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir[cite: 26].

İstinaf Kararı: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi, kadının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir[cite: 26].

Temyiz Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; Dairenin ziynet eşyalarına ilişkin yeni ilkesel görüşünü hatırlatmış[cite: 26]; erkeğin mesajlarında "ziynetleri getireceğini" beyan etmesiyle ispat yükünün erkeğe geçtiğini, erkeğin ise ziynetleri kadına iade ettiğini kanıtlayamadığını belirtmiştir[cite: 26]. Bu doğrultuda ziynet alacağı davasının reddi usul ve yasaya aykırı bulunarak Bölge Adliye Mahkemesi kararı KALDIRILMIŞ, İlk Derece Mahkemesi kararı ziynet alacağı ve vekalet ücreti yönünden kadının yararına BOZULMUŞ, diğer yönlerden ONANMIŞTIR[cite: 26].

Dava Türü: Karşılıklı Boşanma Davası (Bozma Sonrası Vekalet Ücreti)

Davacı-Davalı Talebi: Davacı-davalı erkek vekili, boşanma, velayet, tazminat ve fer'ilerine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-Davacı Cevabı ve Talebi: Davalı-davacı kadın vekili, erkeğin davasının reddini, kendi davasının kabulü ile tazminat ve nafakaya hükmedilmesini istemiştir.

İlk Derece ve İstinaf Mahkemesi Kararı: İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne ve taraflar yararına vekalet ücretine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

Bozma ve Sonrası Süreç: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, nafaka miktarlarının azlığı gerekçesiyle kararı nafaka yönünden bozmuş, vekalet ücretine ilişkin kısmı ise bozma kapsamı dışında bırakarak kesinleştirmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulduktan sonra verilen kararda tekrar vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, vekalet ücretine ilişkin ilk hükmün bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğini, bozma sonrası yeniden vekalet ücreti hakkında karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararını vekalet ücreti yönünden BOZMUŞTUR.