Konu: Hukuka aykırı araç araması sonucunda ele geçirilen kaçak sigaraların delil olarak kullanılıp kullanılamayacağı.

Olayın özeti: Polis ekipleri, cadde üzerinde park hâlinde bulunan ve içerisinde sanıkların olduğu araçtan şüphelenmiştir.

Önleme araması kararına dayanılarak aracın bagajı aranmış ve 222 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Yerel mahkeme sanıkların mahkûmiyetine karar vermiş, ancak aracın müsaderesine hükmetmemiştir.

Yargıtay'ın değerlendirmesi: Yargıtay şu hususlara dikkat çekmiştir:

* Park hâlindeki araçta, somut olayın koşullarında önleme araması kararına dayanılarak arama yapılamaz.

* Usulüne uygun adli arama kararı veya yetkili makamlarca verilmiş yazılı arama emri bulunmamaktadır.

* Hukuka aykırı aramayla ele geçirilen sigaralar yasak delil niteliğindedir.

* Sigaraların kaçak olması, hukuka aykırı delili hukuka uygun hâle getirmez.

* Sanıkların sigaraları ticari amaçla aldıklarına ilişkin ikrarları da bulunmamaktadır.

 Yargıtay'ın kararı:

Mahkûmiyet hükmü BOZULDU.

Hukuka aykırı aramayla elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet kurulamayacağına karar verildi.

Aracın müsadere edilmemesine ilişkin yerel mahkeme kararı ise ONANDI.

Kararın hukuki önemi: Yargıtay, Anayasa m. 38 ile CMK m. 206, 217 ve 230 hükümlerine dayanarak hukuka aykırı delilin mahkûmiyete esas alınamayacağını vurgulamıştır.

Uygulamada: Bir araçta suç unsuru ele geçirilmiş olması, aramanın hukuka aykırılığını kendiliğinden ortadan kaldırmaz. Aramanın dayanağı ve usulü ayrıca incelenmelidir.

Önemli ayrıntı: Bu karar, park hâlindeki bütün araçların hiçbir şekilde aranamayacağı anlamına gelmez. Somut olayda önleme araması kararının yeterli görülmemesi ve usulüne uygun adli arama kararı veya yazılı emir bulunmaması belirleyicidir.

Sonuç: Hukuka aykırı aramayla bulunan eşyanın kaçak olması dahi o delilin hükme esas alınmasını sağlamaz. Ancak bozma kararı doğrudan beraat kararı değildir; dosyanın yeniden değerlendirilmesini gerektirir.

İddia / Kamu Davası: Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet (kaçak sigara satışı) suçundan 12.07.2013, 19.08.2013 ve 26.09.2013 tarihli eylemleri nedeniyle kamu davası açılmış ve cezalandırılması talep edilmiştir.

Sanık Savunması / Temyiz İddiası: Sanık, mahkûmiyet hükmünü ve eşya müsaderesi kararını süresinde temyiz ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın eylemlerinin sübuta erdiği gerekçesiyle mahkûmiyetine ve eşya müsaderesine karar vermiştir.

Yargıtay Temyiz İncelemesi: Yargıtay 7. Ceza Dairesi; 12.07.2013 tarihli olayda aramada CMK 119/4 maddesi uyarınca ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadığından elde edilen delillerin hukuka aykırı ve yasak delil niteliğinde olduğu gözetilmeden beraat yerine zincirleme suça esas alınmasını; 26.09.2013 tarihli eylemde ise usulüne uygun hâkim kararı veya yazılı arama emri bulunmaksızın yapılan arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil olduğu gözetilmeden beraat yerine mahkûmiyet kararı verilmesini hukuka aykırı bularak İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA oybirliğiyle karar vermiştir.

Suç Türü: Çocuğun Nitelikli/Basit Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Katılan / Mağdur Talebi: Mağdur ve katılan Bakanlık vekilleri, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin sabit olduğunu belirterek cezalandırılmasını ve mahkûmiyet kararının onanmasını talep etmişlerdir.

Suça Sürüklenen Çocuk Savunması: Suça sürüklenen çocuk müdafii, suçlamaları kabul etmeyerek olayın vukubulduğu iddia edilen tarihlerde yatılı okulda olduğunu, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğunu ve iftiraya uğradığını belirterek beraat kararı verilmesini savunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay Süreci: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi, suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar vermiş ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına karşı direnmiştir. Direnme kararı üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulu; olayın üzerinden uzun yıllar geçtikten sonra adli mercilere intikal etmesi, mağdurun eylemin gerçekleştiği yer ve sayı hususundaki çelişkili beyanları ve görgü tanığının bulunmaması karşısında, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince suçun sabit olmadığını belirterek direnme kararının BOZULMASINA oy çokluğuyla karar vermiştir.