Dava, anlaşmalı boşanma protokolünde yer alan eğitim gideri hükmüne dayanılarak başlatılan icra takibi nedeniyle açılan menfi tespit davasına ilişkindir. Taraflar anlaşmalı olarak boşanmış, iştirak nafakasına ilaveten ortak çocuğun 'anaokulu, okul, eğitim' masraflarının baba tarafından karşılanması kararlaştırılmıştır. Annenin özel anaokulu masrafları için icra takibi başlatması üzerine baba menfi tespit davası açmıştır. İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi yaptığı temyiz incelemesinde; anlaşmalı boşanma hükmünde veya protokolde, ortak çocuğun gönderileceği anaokulunun 'özel anaokulu' olduğuna dair açık bir düzenleme veya anlaşma bulunmadığını tespit etmiştir. Açıkça kararlaştırılmadıkça babanın özel anaokulu giderinden sorumlu tutulamayacağı gözetilerek davanın kabulü gerekirken reddedilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuş ve karar oy çokluğuyla bozulmuştur.

Dava ve Talep: Davacı vekili, davalıdan alınan tuğlaların ayıplı çıkması sebebiyle verilen çekten dolayı borçlu olunmadığının tespitine, çekin icraya konulmaması için İİK m. 72 uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmesine ve ayıplı mal nedeniyle oluşan zararın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Davalı vekili ayıp ihbarının süresinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı ve İtiraz: Mahkemece çek dayanak yapılarak açılacak takipların durdurulmasına tedbiren karar verilmiştir. Çeki takibe koyan yetkili hamil konumundaki dava dışı 3. kişi tedbir kararına itiraz etmiştir. Mahkemece teminat alınmış olması ve yargılamanın sürmesi gerekçesiyle 3. kişinin tedbire itirazı reddedilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Dava dışı 3. kişi vekili reddedilen itiraz kararını temyiz etmiştir. Yargıtay 19. Hukuk Dairesi; menfi tespit davasının tarafı olmayan 3. kişileri etkileyecek şekilde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceğini vurgulayarak, 3. kişinin tedbire itirazının reddedilmesini usul ve kanuna aykırı bularak kararı BOZMUŞTUR.