Dava ve Talep: Davacılar vekili, davalıların karıştığı kaza sonucu yayaya çarparak vefatına sebep olduğunu belirterek anne ve baba için maddi ve manevi tazminatın faiziyle tahsilini talep etmiş; ıslah ile tutarı yükseltmiştir.

Cevap: Davalılar kusura, zarara ve poliçe limitlerine itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, kusur oranları doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile anne ve baba için destekten yoksun kalma ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; vefat edenin 20 yaşında bekar olduğu gözetildiğinde, anne ve babaya ayrılacak destek payının bakiye yaşam süresince sabit %15 olarak değil, evleneceği ve çocuk sahibi olacağı dönemler varsayılarak kademeli olarak azaltılması gerektiğini belirtmiştir. Ayrıca manevi tazminat miktarlarının düşük olduğunu, AAÜT m. 10/4 uyarınca maddi ve manevi tazminatlar için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ve reddedilen manevi tazminat için davalı lehine verilen vekalet ücretinin davacı lehine hükmedilenden fazla olamayacağını (AAÜT m. 10/2) vurgulamıştır. Son olarak yargılama giderlerinin haklılık oranına göre paylaştırılması gerektiği gerekçeleriyle kararı bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, murislerinin tek taraflı trafik kazasında vefat etmesi nedeniyle davalı sigorta şirketinden destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir.

Cevap: Davalı sigorta şirketi vekili zamanaşımı nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, kazanın tek taraflı olması ve desteğin sürücü olup ölmüş bulunması nedeniyle cezayı gerektiren bir durum olmadığı gerekçesiyle 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; desteğin tam kusuruyla sebep olduğu tek taraflı ölümlü kazanın TCK m. 179/2 uyarınca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğunu, TCK m. 66/1-e gereğince 8 yıllık ceza zamanaşımına tabi olduğunu ve KTK m. 109/2 uyarınca bu uzamış ceza zamanaşımının tazminat davası için de geçerli olduğunu belirtmiştir. Dava 8 yıllık süre içinde açıldığından işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken davanın zamanaşımından reddedilmesini hukuka aykırı bularak hükmü bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, murislerinin iş kazası sonucu vefat etmesi sebebiyle eş ve çocuklar lehine maddi ve manevi tazminat ödetilmesini talep etmiştir.

Cevap: Davalı tarafın cevabi beyanları kararda yer almamaktadır.

İlk Derece Kararı: Asliye Hukuk Mahkemesi, meydana gelen olayda tüm kusurun ölen kazalıda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 21. Hukuk Dairesi; olayın SGK'ya bildirilmediğini, iş kazası tespitinin ön sorun olduğunu ve SGK'nın hak alanını ilgilendirdiğini belirtmiştir. Mahkemece davacılara olayı SGK'ya ihbar etmeleri, kabul edilmezse SGK ve işveren aleyhine 'iş kazasının tespiti' davası açmaları için önel verilerek bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini vurgulamıştır. Olayın iş kazası olduğunun tespiti halinde iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi; aksi halde davanın genel hükümlere tabi haksız fiil davası sayılarak bakılması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararını bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacı vekili, müvekkilinin yolculuk yaptığı otobüse diğer davalılara ait kamyondan fırlayan brandanın çarpması sonucu meydana gelen kazada sürekli malul kaldığını belirterek geçici/sürekli iş göremezlik, tedavi gideri ve manevi tazminatın faiziyle tahsilini talep etmiş; ıslah ile taleplerini artırmıştır.

Cevap: Davalılar vekilleri, kusur bulunmadığını veya kendi sorumluluk limitlerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, davalı ZMSS sigorta şirketi hakkındaki davanın kabulü ile tazminat ve tedavi giderinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline, diğer bazı davalılar yönünden davanın reddine ve karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, zarara neden olan kamyonun ticari araç olması sebebiyle yasal faiz yerine talep gibi ticari avans faizine hükmedilmesi gerektiğini belirlemşitir. Ayrıca Adli Tıp Kurumu masrafı ile ıslah harcının yargılama giderlerine dahil edilmemesini hatalı bulmuştur. Yapılan bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama gerektirmediğinden, yasal faiz ibaresinin "ticari avans faizi" olarak değiştirilmesi ve eksik yargılama giderlerinin toplama eklenmesi suretiyle hükmü düzelterek onamıştır.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, murislerinin sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigorta şirketinden tahsilini talep etmiş; ıslah ile eş için olan talebi yükseltmiştir.

Cevap: Davalı sigorta şirketi vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 62.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; işletenin ve sigortacının sorumluluğunun tehlike sorumluluğu olduğunu, destekten yoksun kalanların hakkının doğrudan kendi şahıslarında doğan asli ve bağımsız bir hak olduğunu vurgulamıştır. Sürücü muris %100 kusurlu olsa dahi destekten yoksun kalanların üçüncü kişi konumunda bulunduğunu, bu nedenle kusurun davacılara yansıtılamayacağını ve tazminattan indirim yapılamayacağını belirtmiştir. Ayrıca davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararı davacılar yararına bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, desteğin tek taraflı trafik kazasında vefat etmesi sebebiyle sigorta şirketinden destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir.

Cevap: Davalı sigorta şirketi vekili davanın zamanaşımına uğradığını savunarak reddini istemiştir.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, kazanın tek taraflı olması ve desteğin sürücü olması nedeniyle cezayı gerektiren bir durumun bulunmadığı, bu nedenle ceza zamanaşımının uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, 2918 sayılı KTK m. 109/2 uyarınca davanın cezayı gerektiren bir eylemden kaynaklanması halinde uzamış ceza zamanaşımının uygulanacağını, tek taraflı ölümlü kazalarda dahi TCK m. 85/1 ve m. 66/1-d uyarınca 15 yıllık ceza zamanaşımının geçerli olduğunu vurgulamıştır. Mahkemenin işin esasına girip karar vermesi gerekirken davanın zamanaşımından reddedilmesini usul ve yasaya aykırı bularak hükmü bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, küçük çocuklarının devlet hastanesinden üniversite hastanesine ambulansla sevki sırasında gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle küvezden düştüğünü ve küvezin üzerine devrildiğini, çocuğun ilerideki kazanma gücünü kaybettiğini ve derin elem yaşadıklarını belirterek küçük için 100.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi tazminat ile anne ve baba için 50.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiş; küçük için olan taleplerden sonradan vazgeçilmiştir.

Cevap: Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, maddi tazminat talebi yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat yönünden ise davacı anne ve baba lehine 10.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, kazaya bağlı olarak küçükte oluşan yaraların iyileşme süresinin bir ay olması ve herhangi bir maluliyetin bulunmayışı gözetildiğinde takdir edilen manevi tazminat tutarlarının fazla olduğunu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile olayın ağırlığına göre hak ve nesafet ilkeleri çerçevesinde daha uygun bir tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararını bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek iş göremezlik nedeniyle 5.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, maddi tazminat talebini 35.618 TL'ye yükseltmiştir.

Cevap: Davalılar vekilleri, kazada asıl kusurun davacıda olduğunu, ödeme yapıldığını ve tazminat taleplerinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, davalı sürücünün %100 kusurlu kabul edilmesiyle 35.618 TL maddi tazminatın kabulüne, manevi tazminat davasının ise kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, manevi tazminatın kısmen reddedilmesi nedeniyle reddedilen 10.000 TL üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesini hatalı bulmuştur. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasına reddedilen manevi tazminat üzerinden davalılar lehine 1.200 TL nispi vekalet ücreti eklenmesi suretiyle kararı düzelterek onamıştır.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve sigortacısı olduğu aracın müvekkillerinin desteği ile davacı bir diğer kardeşe çarpması sonucu bir kişinin vefat ettiğini, diğerinin yaralandığını belirterek anne, baba ve kardeşler için maddi ve manevi tazminat talep etmiş; ıslah ile maddi tazminat miktarlarını artırmıştır.

Cevap: Davalılar davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi, Dairenin bozma ilamına uyarak manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar vermiş, baba ve anne için 15.000,00'er TL, kardeşler için 9.000,00 TL ve 7.000,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, davalı şirketin tüm temyiz itirazlarını reddetmiştir. Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden ise; davalı sürücünün %100 tam kusurlu olması, desteğin 25 yaşında vefat etmesi, diğer kardeşin yaralanmış olması, olayın meydana geliş şekli ve paranın alım gücü gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarlarının az olduğunu belirterek hükmün davacılar yararına bozulmasına oy birliğiyle karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, murislerinin otobüs durağında beklerken araç sürücüsü, servis hizmeti alan şirket ve araç kayıt malikinin sorumluluğundaki aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Cevap: Davalılardan araç kayıt maliki S.Ö., aracın fiili kullanımının ve işleten sıfatının diğer davalı şirkette olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, kazaya karışan aracın fiili işleteninin davalı şirket olduğu ve kayıt malikinin işleten sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle kayıt maliki S.Ö. yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise tazminat talebinin kabulüne karar vermiştir.

Özel Daire ve Direnme Süreci: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, 2918 sayılı Kanun uyarınca tescilli araçların satışının noterde yapılmasının esas olduğunu ve araç malikinin işleten olmadığı hususunun geçerli kanıtlarla ispatlanamadığını belirterek kararı bozmuştur. İlk Derece Mahkemesi önceki gerekçelerle direnme kararı vermiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı: Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, trafik tescil kaydının işleten sıfatı açısından güçlü bir karine teşkil ettiğini; mahkemece araç malikinin aracı uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi sözleşmelerle devredip devretmediği ya da üçüncü kişinin aracı kendi hesabına işletip işletmediği hususunda yeterli araştırma yapılmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek direnme kararını değişik gerekçeyle bozmuştur.