Dava Özeti: Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsilini talep etmiş; yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık ve Mahkemenin Gerekçesi: Uyuşmazlık, kabul edilen işçilik alacağı miktarı üzerinden davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin hesabında maktu asgari sınırın uygulanıp uygulanamayacağı noktasındadır. Yerel mahkeme, hesaplanan nispi vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinin altında kaldığı gerekçesiyle maktu vekalet ücretine hükmetmiştir. Yargıtay ise Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 30.06.2011 tarih ve 2011/321 E. sayılı kararı ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesinin yürütmesinin durdurulduğunu, nispi vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalması halinde asıl alacağı aşacak şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini belirtmiştir.

Sonuç: Vekalet ücretinin Danıştay yürütmeyi durdurma kararı dikkate alınarak nispi olarak hesaplanması gerektiği belirtilerek yerel mahkeme kararı düzeltilerek onanmıştır.

Dava Özeti: İş mahkemesinde görülen alacak davası sonucunda verilen kararın temyizen incelenmesi davalı idare vekili tarafından talep edilmiştir.

Uyuşmazlık ve Gerekçe: Uyuşmazlık, büyükşehir belediyelerine bağlı olarak faaliyet gösteren su ve kanalizasyon idarelerinin (İSKİ, MESKİ vb.) yargılama ile karar-ilam harçlarından muaf olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Yargıtay; vergi ve harçların yasallığı ilkesi gereğince bir kurumun yargılama harçlarından muaf tutulabilmesi için ilgili kanunda açık bir hüküm bulunması gerektiğini, 2560 sayılı Kanun'un 21. maddesindeki muafiyetin yargılama harçlarını kapsamadığını ve yönetmelik veya genelge gibi idari düzenlemelerle harç muafiyeti tanınamayacağını vurgulamıştır. Bu doğrultuda su ve kanalizasyon idarelerinin karar-ilam harcından muaf tutulmasının hatalı olduğu ancak bu durumun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerektiği belirtilmiştir.

Sonuç: Davalı idarenin temyiz itirazı kabul edilerek yerel mahkeme kararının harç yönünden DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmiştir.

Dava Özeti: İş kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle sigortalının hak sahipleri tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Uyuşmazlık ve Gerekçe: Uyuşmazlık, kamuya açık olmayan işyeri garajında park halinde bulunan kamyonun kasasındaki hurda demirlerin düzeltilmesi esnasında yüksek gerilim hattından elektrik akımına kapılarak gerçekleşen ölüm olayında, zorunlu mali sorumluluk (trafik) sigorta şirketinin sorumlu olup olmadığı ve mahkemece taleple bağlılık ilkesine uyulup uyulmadığı noktalarında toplanmaktadır. Yargıtay; aracın karayolu sayılan yerde bulunmaması ve işletilme halinde olmaması nedeniyle sigorta şirketinin 2918 sayılı Kanun kapsamında sorumlu tutulamayacağını, ayrıca mahkemenin davacıların talep ettiği miktarları aşarak hüküm kurmasının HMK m. 26 ve HUMK m. 74 uyarınca taleple bağlılık ilkesine aykırılık teşkil ettiğini belirtmiştir.

Sonuç: Davalı sigorta şirketinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA karar verilmiştir.

Dava Özeti: İş kazası sonucu maluliyetten kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebi ile birleşen maluliyet oranının yeniden tespiti davasıdır.

Uyuşmazlık ve Gerekçe: Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) Başkanlığı, iş kazası veya meslek hastalığı tespiti ile maluliyet tespiti davalarında karardan hak alanı etkilendiği için yasal hasımdır. Ancak doğrudan işverenden istenen maddi ve manevi tazminat davalarında SGK yasal hasım değildir. İlk derece mahkemesince, SGK lehine vekalet ücretine birleşen maluliyet tespiti davası yerine sehven esas tazminat davası yönünden hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Sonuç: Kararın, SGK lehine vekalet ücretinin birleşen maluliyet tespiti davası yönünden ödenmesi şeklinde 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Özet: Davacı, belediyeye ait yüzme havuzunun onarım ve çevre düzenlemesi işinde fayans ustası olarak çalışırken geçirdiği iş kazası nedeniyle oluşan maluliyeti dolayısıyla maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi, belediyeye kusur izafe edilmediği gerekçesiyle belediye yönünden davanın reddine karar vermiştir. Yargıtay incelemesinde; belediyenin kendi asıl işlerini ihale ile bir şirkete vermesinin onu asıl işverenlik sıfatından ve sorumluluktan kurtarmayacağı, kendine ait işi başkasına yaptıran idarenin alt işverenin işçilerine karşı iş kazasından doğan zararlardan müteselsilen sorumlu olduğu vurgulanmıştır. Bu doğrultuda belediyenin asıl işveren olarak tazminatlardan sorumlu tutulması gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

Özet: Boşanma davasında yerel mahkemece elektronik ortamdan elde edilen görseller ve sosyal medya yazışmaları esas alınarak kocanın güven sarsıcı davranışları sabit kabul edilmiştir. Yargıtay ise elektronik ortamdaki fotoğraf, ses ve görüntü kayıtlarının tek başına vakıaların ispatına yeterli olmadığını, diğer delillerle desteklenmesi gerektiğini belirtmiştir. Ayrıca davacının, sosyal paylaşım sitesinde kendisini eşinin dayısı gibi tanıtarak sahte yazışmalar oluşturduğunu kabul etmesi karşısında bu kayıtların hukuka aykırı olup delil olarak dikkate alınamayacağı vurgulanmıştır. Dosyada evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını ispatlayan başkaca ciddi delil bulunmadığından davanın reddi gerektiği ifade edilerek karar bozulmuştur.

Dava Konusu: İş kazası sonucu vefat eden sigortalının babası ve kardeşleri tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Süreç ve Uyuşmazlık: İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalı kurumun istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine uyuşmazlık; kardeşler yönünden temyiz kesinlik sınırı, ruhsat sahibi kurumun (TKİ) asıl işveren sıfatı ile sorumluluğu ve takdir edilen manevi tazminat miktarının hakkaniyete uygunluğu noktalarında toplanmaktadır.

Mahkemenin Gerekçesi ve Sonuç: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi yaptığı incelemede;

• Kardeşler Yönünden: Davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin kararların, karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının (58.800,00 TL) altında kalması nedeniyle temyiz istemlerinin reddine,
• Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisi Yönünden: Ruhsat sahibi idarenin iş yerini devretmesine rağmen teçhizatları bedelsiz bırakması, iş programını onaylaması, teknik personelin niteliklerini belirlemesi ve uygunsuz elemanları uzaklaştırma yetkisinin bulunması hususları dikkate alındığında anahtar teslimi bir işten bahsedilemeyeceğine ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca asıl işveren olarak alt işverenle birlikte müteselsilen sorumlu olduğuna,
• Manevi Tazminat Miktarı Yönünden: Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği, takdir olunan miktarın ilkelere uygun olduğu gerekçesiyle davalı idarenin temyiz itirazlarının reddine ve hükmün ONANMASINA oy birliğiyle karar vermiştir.

Dava, %100 iş göremezliğe uğrayan sigortalı ve yakınlarının maddi-manevi tazminat taleplerine ilişkindir. Kararda öne çıkan hususlar şunlardır: 1- Manevi tazminat alacağı, davanın açıldığı tarihte belirlenebilir nitelikte olduğundan belirsiz alacak davası olarak açılamaz ve bölünerek talep edilemez. 2- Dava açıldıktan veya hüküm verildikten sonra yapılan ödemelerin, İİK çerçevesinde ilamın infazı mı yoksa TBK 420. madde kapsamında ibra/mahsup ödemesi mi olduğu netleştirilmeli ve denkleştirme usulü uygulanmalıdır. 3- Birleşen davada davalı tarafa dava dilekçesi ve duruşma günü usulünce tebliğ edilmeden karar verilmesi adil yargılanma ve savunma hakkının ihlalidir.

Dava, iş kazası sonucu %46 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ile eşi ve çocuklarının maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir. Mahkemece sigortalı lehine kısmen manevi tazminata karar verilmiş, yakınların talebi ise reddedilmiştir. Yargıtay incelemesinde; sigortalı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının olayın ağırlığı ve caydırıcılık ilkesi gereği az olduğu belirtilmiştir. Ayrıca, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56/2. maddesi uyarınca ağır bedensel zarar halinde yaralanan kişinin yakınlarının da manevi tazminat talep edebileceği vurgulanarak, eş ve çocuklar yararına da uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Taraflar: Davacı işçi ile davalı şirketler (asıl işveren [Şirket A] ve alt işveren [Şirket B]).

Uyuşmazlık: İş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliği nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasında, manevi tazminatın talep miktarını aşacak şekilde davalılar aleyhine ayrı ayrı hükmedilip hükmedilemeyeceği ve takdir edilen manevi tazminat miktarının fahiş olup olmadığı.

Mahkemenin Gerekçesi ve Yargıtay Değerlendirmesi: Manevi tazminat, haksız eylem sonucu uğranılan kişilik değerlerindeki azalmanın karşılığıdır ve bir defada istenmesi gerekir; bölünüp parçalanamaz. HMK m. 26 uyarınca hakim talep sonucuyla bağlıdır. Davacı toplam 40.000 TL manevi tazminat talep etmişken, mahkemenin talebi aşacak şekilde davalılar aleyhine ayrı ayrı 25.000 TL (toplam 50.000 TL) manevi tazminata hükmetmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ayrıca takdir edilen manevi tazminat tutarı tatmin duygusu ve caydırıcılık ölçütleri dikkate alındığında fahiştir.

Sonuç: Mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA oybirliğiyle karar verilmiştir.