Dava ve Talep: Davacı erkek vekili; davalının ortak konuttan ayrılıp kızının evine gittiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, küfür, hakaret ve tehdit ettiğini ileri sürerek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Davalı kadın vekili; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin müvekkiline küfür ettiğini, fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını savunarak davanın reddini; aksi halde aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminat verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece, davacı erkeğin eşini az yakıt parası ödemek amacıyla kızının yanına gönderdiği, harçlık vermediği ve fiziksel şiddet uyguladığı, birliğin sarsılmasında tam kusurlu olduğu, kadının bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Kararı: Bölge Adliye Mahkemesi, kadının da evden ayrılması ve küfretmesi sebebiyle tarafların eşit kusurlu olduğunu kabul ederek erkeğin istinaf başvurusunu kabul etmiş, boşanmaya, tazminat taleplerinin reddine ve kadın lehine aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına karar vermiştir.

Temyiz ve Yargıtay Kararı: Taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasının tamamen davacı erkeğin tutum ve davranışlarından kaynaklandığını, davalı kadına yüklenen kusurların soyut iddialardan ibaret olup ispatlanamadığını tespit etmiştir. Tamamen kusurlu olan eşin kendi kusuruna dayanarak boşanma hükmü elde edemeyeceği ilkesi uyarınca, davanın reddi gerekirken kabul edilmesini usul ve kanuna aykırı bularak Bölge Adliye Mahkemesi kararını BOZMUŞTUR.

Dava ve Talep: Davacı-karşı davalı erkek; eşinin her tartışmada kendisini aşağıladığını, çocuklarının olmaması üzerine 'senden boşanır başkasından çocuk yaparım, erkekliği yok diyeceğim' şeklinde tehdit ve hakaret mesajları attığını ileri sürerek boşanma ve 30.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir. Davalı-karşı davacı kadın ise; erkeğin kendisini boyu ve kilosu sebebiyle aşağıladığını, 'ayı gibi oldun' diyerek rencide ettiğini, şiddet uyguladığını ve harçlık vermediğini savunarak asıl davanın reddini, karşı davanın kabulü ile boşanma, aylık 750,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 300.000,00 TL maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Taraflar karşılıklı olarak diğer tarafın davasının reddini ve kendi davalarının kabulünü savunmuşlardır.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, erkeğin eşinin fiziksel özelliklerini küçümsemesi, çocuk tedavisinde destek olmaması ve birlik görevlerini ihlal etmesi sebebiyle ağır kusurlu; kadının ise aşağılayıcı söylemleri sebebiyle az kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına, kadın yararına 20.000,00 TL tazminata karar verilmiş; kadın çalışması sebebiyle yoksulluk nafakası reddedilmiştir.

İstinaf ve Temyiz / Yargıtay Kararı: Taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, kadının tazminat miktarlarını artırarak kadın lehine 30.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Davacı-karşı davalı erkeğin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararını usul ve kanuna uygun bularak kararın ONANMASINA karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacı-karşı davalı erkek, kadının agresif olduğunu, şiddet uyguladığını, savurgan olduğunu ve kendisine bıçakla saldırdığını ileri sürerek boşanma ve 100.000,00 TL tazminat talep etmiştir. Davalı-karşı davacı kadın ise erkeğin şiddet uyguladığını, koltukları bıçakla parçaladığını, hakaret ettiğini belirterek asıl davanın reddini, karşı davanın kabulü ile boşanma, velayet, tedbir-yoksulluk nafakası, 100.000,00 TL tazminat ve aile konutu şerhi verilmesini talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Taraflar karşılıklı olarak diğer tarafın davasının reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Kararı: Mahkemece erkeğin kafasına sürahi ile vurulması ve bıçakla elinden yaralanması vakıaları ile erkeğin sürekli şiddet uygulaması gerekçe gösterilerek taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş, boşanmalarına, tazminat taleplerinin reddine ve kadın lehine 600,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

İstinaf ve Temyiz / Yargıtay Kararı: Kadının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi; erkeğin kafasına sürahi ile vurulması olayından sonra tarafların ortak yaşama devam etmesi sebebiyle bu olayın affedilmiş sayılacağını, ayrılıkla sonuçlanan son olayda ise kesinleşen ceza mahkemesi kararı uyarınca erkeğin kadına yumruk attığını, ortak çocuğa bıçak savurarak yaraladığını tespit etmiştir. Erkeğin ağır kusurlu, kadının ise hakaret sebebiyle az kusurlu olduğuna karar verilerek kadın lehine 900,00 TL yoksulluk nafakası ile toplam 45.000,00 TL maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Bölge Adliye Mahkemesi kararını usul ve kanuna uygun bularak ONANMASINA karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacı-davalı erkek ve davalı-davacı kadın, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle karşılıklı boşanma ile tazminat, velayet ve nafaka taleplerinde bulunmuşlardır.

Cevap ve Savunma: Taraflar karşılıklı olarak diğer tarafın davalarının reddini ve kendi davalarının kabulünü savunmuşlardır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi, erkeğin kadının özel hayatına ilişkin görüntüleri ifşa etmek suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğini tespit etmekle birlikte, genel kusur değerlendirmesinde kadının yine de ağır kusurlu olduğunu kabul ederek hüküm kurmuştur.

Temyiz ve Yargıtay Kararı: Taraf vekillerinin temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; Bölge Adliye Mahkemesinin kusur belirlemesi, velayet, nafaka ve tazminatlara ilişkin kararını usul ve kanuna uygun bularak kararın ONANMASINA karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacı kadın, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayanarak boşanma davası açmıştır.

Cevap ve Savunma: Davalı erkek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz ve Yargıtay Kararı: Davacı kadının temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; davalı erkeğin, eşinin önceki evliliğinden olan çocuğuna kötü davrandığını ve evin ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla eşine para vermeyerek ekonomik şiddet uyguladığını tespit etmiştir. Bu durumun evlilik birliğini çekilmez kıldığı ve kadının dava açmakta haklı olduğu belirtilerek, davanın reddi kararı bozulmuş ve boşanmaya karar verilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Dava ve Talep: Davacı-karşı davalı kadın boşanma davası açmış; davalı-karşı davacı erkek de karşı boşanma davası açarak tarafların boşanmalarını talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Davacı-karşı davalı kadın asıl davasının kabulünü ve karşı davanın reddini savunarak kararı temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının reddine, davalı-karşı davacı erkeğin davasının ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz ve Yargıtay Kararı: Davacı-karşı davalı kadının temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; erkeğin eşini sürekli olarak boşanmakla tehdit ettiğini ve bu sebeple boşanmaya yol açacak derecede kusurlu olduğunu tespit etmiştir. Kadının dava açmakta haklı olduğu gözetilerek davasının kabulü gerekirken reddedilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmuş, hüküm kadın yararına BOZULMUŞTUR.

Dava ve Talep: Davacı kadın, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesi uyarınca evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayanarak boşanma davası açmıştır.

Cevap ve İlk İtiraz: Davalı erkek, süresi içinde yetki ilk itirazında bulunarak tarafların dava açılmadan önce KKTC'de ve öncesinde Adana'da ikamet ettiklerini, MÖHUK m. 41 uyarınca yetkili mahkemenin Adana Aile Mahkemeleri olduğunu beyan etmiş ve davanın yetkisizlikten reddini savunmuştur.

Mahkemelerin Yetkisizlik Kararları: İslahiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla), tarafların Kıbrıs'tan önceki son ikametgahlarının Adana olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir. Adana 9. Aile Mahkemesi ise dava tarihi itibarıyla kadının adres kayıt sistemindeki yerleşim yerinin İslahiye olduğunu, sığındığı baba evi adresinin boşanma davasında yetkili mahkeme sayılması gerektiğini belirterek karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

Yargı Yeri Belirlenmesi ve Yargıtay Kararı: Olumsuz yetki uyuşmazlığı üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Hukuk Dairesi; dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri İslahiye olan davacının davasını TMK m. 168/1 maddesine uygun olarak kendi yerleşim yerinin bulunduğu mahkemede açarak yetkili mahkemeyi seçtiğini tespit etmiştir. Bu gerekçeyle İslahiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) yargı yeri olarak belirlenmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Dava ve Talep: Davacı-davalı erkek, kadının kendisine ve babasına hakaret ettiğini, aşırı kıskançlık göstererek telefonundaki kişilere mesajlar attığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma ve 500.000,00 TL tazminat talep etmiştir. Birleşen davada davalı-davacı kadın ise erkeğin kendisini aşağıladığını, hakaret ettiğini, harçlık vermediğini, hastalığıyla ilgilenmediğini ve sosyal medyada başka kadınların fotoğraflarını beğendiğini ileri sürerek boşanma, aylık 5.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL tazminat talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Taraflar karşılıklı olarak diğer tarafın davasının reddini ve kendi davalarının kabulünü savunmuşlardır.

İlk Derece Kararı: Mahkemece; kadının erkeğin babasına hakaret ettiği ve sosyal medyada hakaret içerikli yorum yazdığı; erkeğin ise kadının göz hastalığıyla masraflı olduğu gerekçesiyle ilgilenmediği, harçlık vermediği, evdeki odaları gezerek erkek aramak suretiyle kadını ağır şekilde aşağıladığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile boşanmalarına, erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek kadın lehine 500,00 TL tedbir, 750,00 TL yoksulluk nafakası ile 80.000,00 TL tazminata hükmedilmesine, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İstinaf ve Temyiz / Yargıtay Kararı: Taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, kusur gerekçesini düzelterek erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu olduğu yönündeki tespiti korumuş; nafaka miktarını az bularak kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, tazminat miktarlarını ise fazla bularak toplam 60.000,00 TL maddi ve manevi tazminata hükmetmiştir. Taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararını usul ve kanuna uygun bularak hükmün ONANMASINA karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacı-davalı erkek, kadının evi terk ettiğini ve sırf emekli maaşına sahip olma niyeti taşıdığını belirterek boşanma ve 20.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir. Birleşen davada davalı-davacı kadın ise erkeğin cimri olduğunu, kendisine harçlık vermediğini, çayına attığı şekere dahi karıştığını, üzerine sıcak çay dökerek şiddet uyguladığını ve kendisini hastaneye götürmediğini ileri sürerek boşanma, 100.000,00 TL tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Taraflar karşılıklı olarak diğer tarafın davasının reddini ve kendi davalarının kabulünü savunmuşlardır.

İlk Derece ve İstinaf Kararları: İlk Derece Mahkemesince, erkeğin cimri ve ilgisiz olması ile kadının kızıyla yaşamak için evi terk etmesi sebepleriyle taraflar eşit kusurlu kabul edilerek karşılıklı boşanmalarına, tazminat ve nafaka taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kadının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi; erkeğin kadına küfrettiği, sıcak çay dökerek şiddet uyguladığı ve başını çarpan kadını hastaneye götürmediği gerekçeleriyle erkeği ağır, kadını ise hafif kusurlu saymıştır. BAM, kararı düzelterek kadın lehine 40.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminat, tedbir nafakası ve tarafların sosyo-ekonomik durumuna uygun olarak 40.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına hükmetmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Taraf vekillerinin kararı temyiz etmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; Bölge Adliye Mahkemesinin kusur belirlemesi, tazminat ve toptan yoksulluk nafakasına ilişkin değerlendirmelerini usul ve kanuna uygun bularak hükmün ONANMASINA karar vermiştir.

Dava ve Talep: Davacı kadın vekili, öncelikle zina (TMK m. 161) hukuki sebebine, bu kabul görmediği takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166/1) hukuki sebebine dayanarak terditli boşanma davası açmış; boşanma ile birlikte maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası talep etmiştir.

Cevap ve Savunma: Davalı erkek vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece ve İstinaf Kararları: İlk Derece Mahkemesince, kadının zinaya dayalı boşanma davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine, evlilik birliğinin sarsılmasına dayalı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkeğin tam kusurlu kabul edilerek nafaka ve tazminat ödemesine karar verilmiştir. Tarafların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi istinaf taleplerini esastan reddetmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Davacı kadın vekili zina sebebine dayalı davanın reddedilmesi, nafaka ve tazminat miktarları yönünden kararı temyiz etmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; zina olgusu için kesin gözüyle bakılacak durumların varlığının yeterli olduğunu, dosyadaki deliller ve önceki boşanma dosyasındaki tanık beyanlarından erkeğin evlilik birliği içinde başka bir kadınla birlikte yaşadığının sabit bulunduğunu belirtmiştir. Bu sebeple kadının zina sebebine dayalı asli talebinin kabulü gerekirken reddedilmesini usul ve kanuna aykırı bularak İlk Derece Mahkemesi kararını kadın yararına bozmuş, Bölge Adliye Mahkemesi kararını ortadan kaldırmıştır.