Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak davanın kabulüne hükmedilmiştir. Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, kararın bozmaya uygun olduğunu, usuli kazanılmış hakların ihlal edilmediğini belirterek taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermiştir.

Dava, elektrikli bisiklet sürücüsü olan davacının karıştığı trafik kaza sonucu yaralanması nedeniyle davalı ZMSS şirketinden sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir. Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyetince tarafların itirazları reddedilmiştir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi yaptığı temyiz incelemesinde iki temel hususu vurgulamıştır:
1. Hakem Heyetince davacının kask (koruyucu başlık) takmadığı gerekçesiyle %20 müterafik kusur indirimi yapılmışsa da, hükme esas alınan maluliyet raporunda maluliyetin omuz ve dirsek yaralanmasına ilişkin olduğu, kafa/kulak yaralanması ile kaza arasında illiyet bağı kurulmadığı tespit edilmiştir. Maluliyet oranına etki etmeyen bir yaralanma sebebiyle kask takılmadığından bahisle müterafik kusur indirimi yapılması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
2. Tazminat hesabına esas bakiye ömür süresinin hesap tarihindeki yaşa göre değil, TRH 2010 Yaşam Tablosu uyarınca kaza tarihindeki yaşa göre belirlenmesi gerektiği belirtilerek eksik inceleme ile verilen İtiraz Hakem Heyeti kararı bozulmuştur.

Davacı Talebi: Davacı vekili, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi sonucu gerçekleşen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek maddi tazminat ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı sigorta şirketi vekili davanın reddini savunmuş; ayrıca SGK tarafından yapılan ödemelerin tazminattan düşülmesi gerektiğini, davacının emniyet kemeri takmayarak müterafik kusurlu olduğunu ve hatır taşıması nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulü ile 225.000,00 TL iş göremezlik tazminatı ve 6.814,80 TL bakıcı giderinin tahsiline, hatır taşıması sebebiyle %10 oranında indirim uygulanarak karar verilmiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay, mükerrer ödemeyi önlemek adına SGK tarafından yapılan geçici iş göremezlik ödemesinin tazminattan indirilmesi gerektiği, emniyet kemeri takılmamasının yaralanmaya etkisinin araştırılarak müterafik kusur indirimi yapılması hususunun tartışılmadığı ve hatır taşıması indiriminin yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun olarak %20 oranında uygulanması gerektiği gerekçeleriyle kararı davalı yararına bozmuştur.

Davacı Talebi: Davacı SGK, trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin rücuan davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı tarafça sunulan özel bir cevap özeti yer almamaktadır.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: İş Mahkemesi davanın kabulüne karar vermiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay, davalı sürücü ile ölen sigortalının akraba olması ve cenazeden birlikte dönmeleri karşısında, taşımanın ivazsız ve sırf yolcunun yararına gerçekleşip gerçekleşmediği (hatır taşımacılığı) araştırılarak sonucuna göre tazminattan indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle kararı davalı yararına bozmuştur.

Dava ve Talep: Davacı-karşı davalı kadın ve davalı-karşı davacı erkek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayanarak karşılıklı boşanma, velayet, nafaka, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Cevap ve Savunma: Taraflar karşılıklı olarak diğer tarafın davasının reddini ve kendi davalarının kabulünü savunarak kararları temyiz etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek karşılıklı boşanmalarına karar verilmiş, eşit kusur tespiti nedeniyle kadının maddi ve manevi tazminat talepleri reddedilmiştir.

Temyiz ve Yargıtay Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi; kadının ceza davasındaki şikayetinden vazgeçmesinin eşini cezadan kurtarma amaçlı olduğunu ve af niteliğinde sayılamayacağını belirtmiştir. Ayrıca erkeğin eşine 'oğlum' diye hitap ettiği, 'popon sepet gibi' diyerek fiziksel özellikleri üzerinden aşağıladığı ve eşini ters ilişkiye zorladığı tespit edilmiştir. Bu eylemler sebebiyle erkeğin ağır kusurlu olduğu, kadının kişilik haklarının saldırıya uğradığı kabul edilerek kadın lehine TMK m. 174/1-2 uyarınca maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilmiş ve İlk Derece Mahkemesi kararı tazminatlar yönünden kadın yararına bozulmuştur.

Dava ve Talep: Davacılar vekili, murislerinin sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigorta şirketinden tahsilini talep etmiş; ıslah ile eş için olan talebi yükseltmiştir.

Cevap: Davalı sigorta şirketi vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Kararı: Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 62.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz / Yargıtay Kararı: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi; işletenin ve sigortacının sorumluluğunun tehlike sorumluluğu olduğunu, destekten yoksun kalanların hakkının doğrudan kendi şahıslarında doğan asli ve bağımsız bir hak olduğunu vurgulamıştır. Sürücü muris %100 kusurlu olsa dahi destekten yoksun kalanların üçüncü kişi konumunda bulunduğunu, bu nedenle kusurun davacılara yansıtılamayacağını ve tazminattan indirim yapılamayacağını belirtmiştir. Ayrıca davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararı davacılar yararına bozmuştur.

Dava Türü: Boşanma, Tazminat ve Nafaka Davası

Davacı Talebi: Davacı kadın, boşanma kararı verilerek lehine maddi ve manevi tazminat ile nafaka ödenmesini ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı erkek, boşanma kararını bildiği için kararın kesinleşmesini beklemeden yeni bir hayat kurmaya çalıştığını savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece erkeğin kararın kesinleşmesini beklemeden hayat kurmasının sadakatsizlik sayılamayacağı ve tarafların menfaatinin kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kadının tazminat talepleri reddedilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, erkeğin feragat tarihinden sonra başka bir kadınla yaşamaya başladığını ve sadakatsiz olduğunu, bu durumda erkeğin tam kusurlu sayılması gerektiğini belirtmiştir. Gerçekleşen sadakatsizliğin kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu vurgulanarak kadın lehine TMK m. 174/1-2 uyarınca maddi ve manevi tazminat takdiri gerektiği gerekçesiyle hükmü BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Karşılıklı Boşanma ve Ziynet Alacağı Davası

Davacı-Karşı Davalı Talebi: Kadın eş, boşanma kararı verilerek lehine maddi ve manevi tazminat, nafaka ödenmesini ve reddedilen ziynet alacağı davasının kabulünü talep etmiştir.

Davalı-Karşı Davacı Talebi: Erkek eş, her iki boşanma davası yönünden kararı temyiz ederek davanın reddini veya lehine hüküm kurulmasını istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece tarafların boşanmalarına, kadın lehine düşük miktarda maddi/manevi tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakasına karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, erkeğin eşini aşağıladığı, agresif olduğu, küfür edip üzerine yürüyerek tehdit ettiği sabit olduğundan erkeğin tüm temyiz itirazlarını reddetmiştir. Ancak kadın lehine takdir edilen maddi-manevi tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakası miktarlarının TMK m. 4 hakkaniyet ilkesine ve TBK m. 50-52 hükümlerine göre az olduğuna karar vererek bu miktarların artırılması amacıyla hükmü kadın yararına BOZMUŞTUR.