Dava Konusu: İş kazası sonucu vefat eden sigortalının babası ve kardeşleri tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Süreç ve Uyuşmazlık: İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalı kurumun istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine uyuşmazlık; kardeşler yönünden temyiz kesinlik sınırı, ruhsat sahibi kurumun (TKİ) asıl işveren sıfatı ile sorumluluğu ve takdir edilen manevi tazminat miktarının hakkaniyete uygunluğu noktalarında toplanmaktadır.

Mahkemenin Gerekçesi ve Sonuç: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi yaptığı incelemede;

• Kardeşler Yönünden: Davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin kararların, karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının (58.800,00 TL) altında kalması nedeniyle temyiz istemlerinin reddine,
• Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisi Yönünden: Ruhsat sahibi idarenin iş yerini devretmesine rağmen teçhizatları bedelsiz bırakması, iş programını onaylaması, teknik personelin niteliklerini belirlemesi ve uygunsuz elemanları uzaklaştırma yetkisinin bulunması hususları dikkate alındığında anahtar teslimi bir işten bahsedilemeyeceğine ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca asıl işveren olarak alt işverenle birlikte müteselsilen sorumlu olduğuna,
• Manevi Tazminat Miktarı Yönünden: Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği, takdir olunan miktarın ilkelere uygun olduğu gerekçesiyle davalı idarenin temyiz itirazlarının reddine ve hükmün ONANMASINA oy birliğiyle karar vermiştir.

Davacı Talebi: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette motosikletli tahsilat elemanı olarak çalıştığı sırada, kırmızı ışık ihlali yapan bir minibüsün çarpması sonucu iş kazası geçirdiğini ve malul kaldığını, işverenin iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almadığını ve çalışanları yarıştırdığını belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabı: Davalı vekili, kazaya plakası alınamayan üçüncü bir aracın kırmızı ışıkta geçerek sebebiyet verdiğini, davacının tedavi masraflarının karşılandığını, iyileştikten sonra kendi isteğiyle sulh ve ibraname imzalayarak işten ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Yerel Mahkeme Kararı: İlk Derece Mahkemesi, olayın iş kazası olduğunu, davalı işverenin %15, kural ihlali yapan minibüsün %75, davacının ise %10 oranında kusurlu olduğunu kabul ederek davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Özel Daire ve Hukuk Genel Kurulu Kararı: Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi, kazanın tamamen plakası tespit edilemeyen üçüncü kişinin ağır kusuru (kırmızı ışık ihlali) sonucu gerçekleştiğini, bu durumun işveren ile kaza arasındaki illiyet bağını kestiğini belirterek kararı bozmuştur. Yerel mahkemenin direnme kararı üzerine konuyu inceleyen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, üçüncü kişinin ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğine ve işverenin sorumluluğunun bulunmadığına hükmederek direnme kararını bozmuştur.

Taraflar ve Uyuşmazlık Konusu: Davacı işçi ile davalı işveren şirket arasındaki uyuşmazlık, davacının pres tezgahında gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasına ilişkindir.

Davacı Talebi: Davacı vekili, müvekkilinin iş kazası sonucu yaralanarak sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte 10.000,00 TL maddi (ıslah ile 107.989,52 TL) ve 60.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı vekili, davanın haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece, İstinaf ve Temyiz Süreci: İlk Derece Mahkemesince, davacının %40, davalı işverenin %60 oranında kusurlu olduğuna ilişkin bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulü ile 107.989,52 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Davalı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesi; kesinleşen ceza dosyasında davacının asli kusurlu bulunduğu tespiti ile eldeki davada alınan kusur raporu arasındaki çelişkilerin giderilmediği, işverenin alması gereken önlemlerin ayrıntılı incelenmediği ve eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını KALDIRARAK İlk Derece Mahkemesi kararını BOZMUŞTUR.

Davacı Talebi: Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin çalışmakta olduğu şirket ve bağlı kuruluşlarınca düzenlenen halı saha futbol turnuvasında maç esnasında kalp krizi geçirerek vefat ettiğini, organizasyonda ilk yardım ekibi ve ambulans bulundurulmadığını, olayın iş kazası kapsamında kaldığını belirterek destekten yoksun kalma ve manevi tazminat alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalılar vekilleri, davanın haksız olduğunu, müvekkillerine atfedilebilecek bir kusur veya sorumluluk bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece ve İstinaf Süreci: İlk Derece Mahkemesince olayın iş kazası olduğu, işverenin %60, müteveffanın %20 kusurlu olduğu ve %20 oranında kaçınılmazlık bulunduğu belirtilerek işverene %20 kaçınılmazlık da eklenip %80 kusur oranı üzerinden maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, diğer davalı spor kulübü derneği yönünden ise husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davacılar istinafı kabul edilerek karar kaldırılmış; tesis işletmecisi derneğin de Spor Tesisleri Yönetmeliği uyarınca sorumlu olduğu gerekçesiyle her iki davalının müştereken ve müteselsilen %60 kusur oranı üzerinden sorumlu tutulmasına ve manevi tazminat miktarlarının artırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi; murise ait geçmiş tedavi kayıtlarının SGK Medula sisteminden getirtilmediğini, kusur raporunu tanzim eden heyette kardiyolog hekimin yer almadığını, Spor Tesisleri Yönetmeliği'nin somut olaya uygulanabilirliğinin Bakanlıktan sorulmadığını, kalp krizinde bünyesel faktör değerlendirmesi yapılması gerekirken usulsüzce kaçınılmazlık kabul edilip işveren kusuruna eklenmesinin hatalı olduğunu ve davalıların kusur oranlarının ayrı ayrı belirlenmesi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA oybirliğiyle karar vermiştir.