Davacı Talebi: Davacı vekili, haksız el koyma ve el konulan 27 adet cep telefonunun zamanında geri verilmemesi nedeniyle 300.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı / Cumhuriyet Savcısı Cevabı: Davalı idare davanın reddini savunmuş; temyiz aşamasında o yer Cumhuriyet Savcısı ise el konulan cep telefonları yönünden bilirkişi raporu dikkate alınarak uygun görülecek maddi tazminata karar verilmesi gerektiğini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

İlk Derece, İstinaf ve Temyiz Süreci: İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 17.645,08 TL maddi tazminata karar verilmiş, istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Yargıtay'ın ilk bozma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince, suça konu olmayan telefonların yargılama sonunda davacıya iade edilmiş olması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Kararı: Yargıtay 12. Ceza Dairesi; 5271 sayılı CMK'nın 141/1-j maddesi uyarınca eşyanın zamanında geri verilmemesi durumunda el koyma tarihindeki piyasa fiyatı ile iade tarihindeki fiyatı arasındaki farkın (değer kaybının) bilirkişi marifetiyle tespit edilerek maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA oybirliğiyle karar vermiştir.

Davacı Talebi: Davacı, hakkında çıkarılan yakalama kararına istinaden gözaltına alındıktan sonra yol tutuklaması kararıyla cezaevine konulduğunu, bir saatlik mesafedeki esas mahkemesine 12 gün boyunca çıkarılmadığını ve en kısa sürede hakim huzuruna çıkarılmadığını belirterek Hazine'den 2.000 TL tazminat talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı Hazine vekili, tazminat istemine konu ceza davasının derdest olduğunu ve haksız davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi, tazminat istemine konu ceza davasının henüz sonuçlanmadığı (derdest olduğu), tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahkumiyet halinde cezadan mahsubunun mümkün olduğu ve derdest davalarda koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açılamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar vermiştir.

Yargıtay Kararı: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, CMK 141/1 maddesinde yer alan bazı koruma tedbiri ihlallerinde (yakalama, makul sürede hakim önüne çıkarılmama gibi) davanın esası hakkında karar verilmesinin veya hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek olmadığını belirtmiştir. Yakalandığı yer ile mahkemenin bulunduğu yer arası 1 saatlik mesafe olmasına rağmen sanığın 12 gün boyunca cezaevinde tutulmasının makul süre olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararını BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat (CMK 141 vd.)

Davacı Talebi: Davacı vekili, müvekkilinin uyuşturucu ticareti suçundan 2604 gün haksız yere gözaltında ve tutuklu kaldığını, yargılamanın yenilenmesi sonucu beraat ettiğini belirterek 3.000.000 TL maddi ve 3.000.000 TL manevi tazminat ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı Hazine vekili, davanın reddini, tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunmuştur.

İlk Derece ve Bozma Süreci: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın manevi tazminat miktarının azlığı sebebiyle Yargıtay tarafından bozulması üzerine; Mahkemece bozmaya uyularak davacı lehine 1.000.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Maddi tazminat yönünden bozma öncesi karar verilmiş ancak ikinci kararda açıkça hüküm kurulmamıştır.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi Kararı: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, bozma sonrası maddi tazminat hakkında yeniden yazılı bir karar kurulmamış olmasının mahallinde her zaman verilebilecek bir karar olduğunu kabul etmiş; 2604 günlük tutukluluk süresi, tutuklama tarihi ve hak nesafet ilkeleri dikkate alındığında 1.000.000 TL manevi tazminatın makul olduğunu belirterek yerel mahkeme kararlarını ONAMIŞTIR.